Η βαζελίνη

Κατεβαίνει μια μέρα ένας Βλάχος στην Αθήνα και μπαίνει μέσα σ` ένα φαρμακείο. Αφού περίμενε στην ουρά για αρκετή ώρα, κάποια στιγμή πλησιάζει την υπάλληλο και της λέει: - "Θέλω λίγη βαζελίνη για τον πο**σο μου." - "Τίίί; Δε ντρέπεσαι;", του φωνάζει η υπάλληλος, "τι πράγματα είναι αυτά;". Φωνές, κακό, ο κόσμος κοίταγε... Κατεβαίνει και ο φαρμακοποιός απ` το πατάρι, ακούγοντας τις φωνές, και ρωτάει τι συμβαίνει. Του εξηγεί η υπάλληλος το τι έχει συμβεί, οπότε πιάνει τον βλάχο, ο φαρμακοποιός και του λέει: - "Αυτά τα πράγματα δεν τα λένε έτσι ωμά." - "Και πως να το πω;", λέει ο Βλάχος. - "Θα πεις: θέλω λίγην λεπτήν ουσίαν δια λεπτήν χρήσην!" - "Και θα καταλάβει η υπάλληλος;", απαντά ο Βλάχος. - "Βεβαίως!", του λέει ο φαρμακοποιός, "γι` αυτό είναι εκπαιδευμένη." Πάει λοιπόν πάλι ο Βλάχος στη κοπέλα και της λέει: - "Θέλω λίγη λεπτήν ουσίαν δια λεπτήν χρήσην." - "Βεβαίως κύριε, πόσο να σας βάλω;" O Βλάχος σκέφτεται λίγο και απαντάει: - "Βάλε για καμιά δεκαριά γαμ**ια!"